شهمــــات

و ما همچنان
دوره مي كنيم
شب را و روز را
هنوز را...

«ناگهان در باند فرودگاه مشهد هواپیما دو نیم شد، ۴۰ نفر از سرنشینان از هواپیما بیرون آمدند، بیش از ۱۰۰ نفر از مسافران داخل هواپیما بودند و وحشت زده می خواستند هرچه سریع تر خود را به خارج از هواپیما برسانند، اما در یك لحظه هواپیما آتش گرفت و شعله هایش گسترده شد. دود غلیظی آسمان فرودگاه مشهد را فراگرفت و مسافران زنده زنده در آتش سوختند.»     روزنامه شرق ، شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۵

دشتها آلوده است
در لجنزار گل لاله نخواهد روئید

در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید؟
فکر نان باید کرد
و هوایی که در آن
نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است
گل خوبی زیباست
ای دریغا که همه مزرعه دلها را
علف هرزه کین پوشانده است

هیچکس فکر نکرد
که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست
و همه مردم شهر
بانگ بر داشته اند
که چرا سیمان نیست
و کسی فکر نکرد
که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است
که به غیر از انسان
هیچ چیز ارزان نیست.                                   حمید مصدق